De graancrisis
De laatste maanden doen schrikbarende voorspellingen de ronde (met suggestieve reportages in de media) over een enorme, aanstaande golf van prijsverhogingen in de voedselsector door tegenvallende oogsten in o.a. Rusland, de Oekraïne en Centraal-Azië. Rusland heeft zelfs tot eind volgend jaar de export verboden. Maar is het allemaal wel zo erg als wordt voorgesteld? Wat blijkt:
- De graanprijs is nu (okt. 2010) nog altijd 20% lager dan in 2008 en herinnert u zich alarmerende voedselsituaties in de supermarkten uit dat jaar?
- Er zijn wereldwijd veel grotere voorraden granen, soja en rijst dan enkele jaren geleden.
- De oogsten in Rusland en aangrenzende gebieden vallen door droogte en branden wel tegen, maar die in de USA zijn ongekend hoog.
- In India is een enorm rijstoverschot; China heeft granen genoeg.
Het blijkt ook dat de graanproducenten (ook de Nederlandse) wachten met het op de markt brengen van hun oogsten om een betere prijs te maken. Hogere prijzen worden dus kunstmatig bereikt. Dat kan anders. Overheden zouden graanvoorraden aan kunnen leggen, om op de markt te brengen als de oogsten tegenvallen en de prijzen dus zouden stijgen. Ook kan speculatie op de termijnmarkt voor voedselgewassen door gerichte maatregelen worden ingeperkt. Vooral voor ontwikkelingslanden zou het een uitkomst zijn als de voedselmarkt minder zou fluctueren.