Landgebruik in Nederland
Uit vrij recent gepubliceerde cijfers blijkt dat van het totale landoppervlak in Nederland in 2003 68,3% voor de landbouw werd gebruikt. Slechts 14,3% is bos en natuur (4841 ha), de rest (17,4%) is vervoers-, woon- en werkgebied (wegen, huizen, winkels, kantoren, industrie enz.). Daarnaast was er in dat jaar 7772 ha watergebied in Nederland (rivieren en beken, kanalen, meren, Delta-wateren, Waddenzee).
In vergelijking met de landen om ons heen liggen de grondprijzen in Nederland hoog. Vooral landbouwgrond is relatief extreem duur. In februari 2009 was de prijs voor een hectare landbouwgrond in Nederland gemiddeld 45.000 euro. In Duitsland was dat gemiddeld 9000 à 10.000 euro. Per deelstaat zijn daar overigens grote verschillen. In sommige gebieden benadert de prijs daar het Nederlandse niveau. In de nieuwe Europese lidstaten liggen de prijzen nog aanzienlijk lager. Daar koop je nog een hectare grond voor 1500 à 2000 euro.
Hoge prijzen zijn het gevolg van schaarste. Die schaarste wordt nog groter door uitbreiding van de bebouwing, nieuwe natuurbestemming en waterberging. Het klimaat verandert. Dat zorgt voor meer en zwaardere neerslag. Het gevolg is een toenemende watertoevoer via de grote rivieren. De periodieke waterhoeveelheden die de grote rivieren aanvoeren wisselt ook steeds sterker. Ook de Rijn wordt meer en meer een regenrivier met sterker wisselende waterstanden. Die ontwikkeling gaat zelfs vrij snel. Veel langzamer, maar even invloedrijk is de bodemdaling in het westen van Nederland en de bodemstijging in het oostelijk deel. Ook door de winning van olie, gas en zout daalt de bodem in bepaalde gebieden. Verder stijgt de zeespiegel onafwendbaar. Volgens het rapport ‘Waterbeleid voor de 21e eeuw’ van de Commissie Waterbeheer moet in de komende vijftig jaar in Nederland 110.000 hectare grond worden ingericht voor de berging van water. Deze gebieden kunnen een extra rol spelen voor natuur, landbouw en recreatie. Zie o.a. de site www.ruimtevoorderivier.nl