Entreeroute Plantenmarkt De oude Tuinen Balkontuinen Groentetuin De Ontdekking Kabouterpad Beeldentuin Beeldentuin Beeldentuin Tuinadviescentrum met bibliotheek Schetsservice Trendtuinen Architechtentuinen Loungetuinen De Nationale vaste plantentuin Het Appeltern Tuinenfestival Tuingeluktuinen Japense tuin Verzamelterrein Verzamelterrein Onze Tuinen Restaurants Restaurants Restaurants Bereikbaarheid Toegankelijkheid Faciliteiten Entreeroute Plantenmarkt De oude Tuinen Balkontuinen Groentetuin De Ontdekking Kabouterpad Beeldentuin Tuinadviescentrum met bibliotheek Schetsservice Trendtuinen Architechtentuinen Loungetuinen De Nationale vaste plantentuin Het Appeltern Tuinenfestival Tuingeluktuinen Japense tuin Verzamelterrein Onze Tuinen Restaurants Bereikbaarheid Toegankelijkheid Faciliteiten Uitzicht ter plekke Uitzicht ter plekke Uitzicht ter plekke Uitzicht ter plekke Uitzicht ter plekke Uitzicht ter plekke Uitzicht ter plekke Uitzicht ter plekke Uitzicht ter plekke Uitzicht ter plekke Uitzicht ter plekke Uitzicht ter plekke Uitzicht ter plekke Uitzicht ter plekke Uitzicht ter plekke Uitzicht ter plekke
Nederlands grootste en mooiste tuinideeënpark

Voedselproductie in de stad

Vroeger was het volkomen normaal dat mensen in hun tuin hun eigen ‘groenvoer’ teelden. Op het platteland was dat standaard. Ieder voor zich. De tuinbouw vond je rond de steden. Dat werd gedaan door de stedelingen zelf en door tuinders die speciaal voor de stad produceerden. Dat waren de echte groenteboeren die hun producten ook in de steden uitventten en vaak met hun eigen producten op markten stonden. Toen de steden groeiden ontstonden de eerste vast gevestigde groentewinkels. Tot ver na de Tweede Wereldoorlog werd zo’n groentewinkelier nog ‘groenteboer’ genoemd. Je ging even een krop sla halen ‘bij de groenteboer’. De producten kwamen toen nog vaak uit de directe omgeving, al dan niet geveild via kleine regionale veilingen. Sindsdien heeft zich een enorme schaalvergroting voorgedaan. Veel tuinders teelden niet alles wat ze maar konden voor de lokale markt, maar werden specialist op vaak slechts enkele producten (of zelfs maar één product) en moesten wat ze teelden tot ver over onze landsgrenzen zien af te zetten. Tussenhandel en transport werden een steeds zwaarder wegend deel van het proces. Ook qua kosten.
Er is nu een groeiende beweging in tegengestelde richting. De gedachte is dat stadsland- en tuinbouw wel eens het antwoord zou kunnen zijn op het wereldvoedselvraagstuk. Groenten telen waar de gebruikers wonen of nog beter: door de gebruikers zelf laten telen. Ruilhandel volgens korte lijnen. Transport minimaliseren. Vers ook echt vers laten zijn en niet ‘duur vers’ door koeling en andere energievretende systemen. Moestuincomplexen zijn nooit weg geweest, maar de laatste jaren is er weer groeiende belangstelling voor. Steeds meer mensen maken van hun siertuin een gecombineerde sier/moestuin. Het begrip ‘slow food’ is inmiddels aardig ingeburgerd en wordt gewaardeerd. Het zijn allemaal ideeën die rijpen en langzaam op honderden plaatsen tegelijk in een of andere vorm gestalte krijgen. De kreet is ‘Farming the City’. In Amsterdam is er t/m zaterdag 7 mei een inspirerende tentoonstelling over te bezoeken. Kijk voor verdere informatie op www.arcam.nl

Terug naar overzicht natuur- en milieuweetjes >>