Willem Middelkoop: het einde van een tijdperk
De kredietcrisis zag hij al jaren geleden aankomen. Hij schreef en discussieerde erover waar en wanneer hij maar kon. Maar weinig mensen luisterden.
Het zelfde gold voor de razendsnel stijgende energiebehoefte, de steeds verder verminderende olievoorraden (het wordt steeds lastiger en dus duurder om de nog aanwezige voorraden te winnen) en het rampzalig gebleken loskoppelen van ons financiële systeem van echte waarden als goud en zilver.
Hij heeft op alle punten gelijk gekregen.
We zitten midden in een overgangstijd waarin tal van zaken en vooral denkwijzen drastisch gaan veranderen. Omdat het wel moet. De groei van onze economie zal afnemen (eerst in ons deel van de wereld, daarna ook in de nieuwe economieën), de onbeperkte toepassing van fossiele brandstoffen loopt op z’n eind, het toenemende gebrek aan nog veel meer grondstoffen staat voor de deur. Is dat erg? Ja, dat is heel erg voor lieden die slapend rijk worden in de huidige status quo. Het is niet erg voor mensen die ondernemend naar nieuwe denk-, leef- en productiewijzen streven. Die de wereld leefbaar willen houden voor de nog komende generaties. Die daar de verantwoordelijkheid voor willen nemen.
De problemen die we hebben bieden een enorme kans op innovaties die de wereld zullen veranderen. In veel gevallen liggen al gedane uitvindingen te wachten op realisatie.